Zenda Ezer’in *Peridot*’unda, sessizlik bir kırılma noktasıdır. Anlatıcının iç sesi, cevapsız kalan sorularla dolup taşarken, geçmişin gölgesi bugüne sızar. "Neden susuyorsun?" diye sorar adeta, sevginin ve…
Zenda Ezer’in *Peridot*’unda, sessizlik bir kırılma noktasıdır. Anlatıcının iç sesi, cevapsız kalan sorularla dolup taşarken, geçmişin gölgesi bugüne sızar. "Neden susuyorsun?" diye sorar adeta, sevginin ve hayatın karmaşasında kaybolan anlamları ararken. Her satır, bir yüreğin çaresizliğini, umutsuz bir arayışın izlerini taşır. Kim bilir, belki de bu suskunluk, en gür sesin ta kendisidir. Kısa ama yoğun sayfalarında, Ezer, okuru kendi yalnızlığıyla yüzleştirir; duyguların sınırlarında gezdirir. Ne bir açıklama, ne bir teselli... Sadece varoluşun çıplak hali, kelimelere dökülmüş.