Tiyatrocular... Kendilerini kuklacı sanan kuklalar... Hüzünlü palyaçolar... Köle hükümdarlar... Sahnenin pervaneleri... Filozof delileri... Yaşamı oyuna, oyunu yaşama çeviren sihirbazlar... Düşü gerçeğe…
Tiyatrocular... Kendilerini kuklacı sanan kuklalar... Hüzünlü palyaçolar... Köle hükümdarlar... Sahnenin pervaneleri... Filozof delileri... Yaşamı oyuna, oyunu yaşama çeviren sihirbazlar... Düşü gerçeğe, gerçeği düşe çeviren yalancılar..." Ülker Köksal / “Dünyanın Yaşlı Çocukları” Pınar Çekirge ve Yavuz Pak o "yalancılarla" konuştular. Dahası, hiçbir ödenekli ya da özel tiyatronun, hiçbir yapımcının biraraya getiremediği, Türkiye Tiyatrosu'nun en önemli oyuncularını paralel sorguya aldılar. Oyunlardan, yaşar kıldıkları kimliklerden yola çıkarak, dünden bugüne, dünden yarına kalan izlerin peşine düştüler. Taklidi aslıyla eşdeğer tutmadan… Repliklere ait o tılsımlı müziği duyanların hayatlarına, aylarca süren gizemli bir yolculuktu bu. Kimbilir belki de, can çekişen duyarlılıklara, o ışıklı hayatlara ya da sahneden sonsuzluğa dokundular.
