Baharın coşkusu dudaklarından dökülse de, yüreğinin en gizli köşelerinde yalnızca hüzün filizlenir. Dışarıda açan çiçekler, içindeki kırgınlıkları unutturmaz; aksine, her yeni tomurcuk, geçmişin izlerini biraz…
Baharın coşkusu dudaklarından dökülse de, yüreğinin en gizli köşelerinde yalnızca hüzün filizlenir. Dışarıda açan çiçekler, içindeki kırgınlıkları unutturmaz; aksine, her yeni tomurcuk, geçmişin izlerini biraz daha derinleştirir. Sabire Kahyaoğlu Kaya’nın satırlarında, neşenin ardına saklanan acılar, sessiz bir itirafla buluşur. Papatyaların beyazlığına bürünen sözcükler, aslında bir yüreğin fısıldadıklarını taşır: Görünenin ötesinde, dokunulmaz bir keder saklıdır.