Hepimizin içinde saklı kalan bir parça var: umut denen o inatçı ışık, hiç sönmese de gerçekleşmeyecek hayaller. Kim bilir, belki de en derinde yatan, kimselere açamadığımız o kırgınlık, o içimizi kemiren…
Hepimizin içinde saklı kalan bir parça var: umut denen o inatçı ışık, hiç sönmese de gerçekleşmeyecek hayaller. Kim bilir, belki de en derinde yatan, kimselere açamadığımız o kırgınlık, o içimizi kemiren sessiz acıdır. Bazen bir sır gibi saklanır, bazen de fırtınalar koparır içimizde; ne sesimiz duyulur, ne de serzenişlerimiz. Hayat, gündüzleri bir yüzüyle, geceleri başka bir haliyle akar gider. Sevinçlerimiz, sevgilerimiz, kederlerimiz hep yan yana durur. Kimimiz anlatır hikâyemizi, kimimiz ise sadece yaşar, yaşadıkça yanarız. Her birimizin bir sevdiği vardır: kimine layık olduğu, kimine çektirdiği, kimine de yazgısı gibi gelir. Ama sonunda hepimizi bekleyen değişmez bir gerçek var. Toprağın altında, o son durağın sessizliği...