Herkes burada. Bütün sevenleri. Arkadaşları, akrabalar. Erkeklerin çoğu sigara içiyor. Kadınlar bir köşede fısıldaşıyor. En küçük kızım usul usul ağlıyor. Gidip sarılmak istiyorum. Söyleyecek bir şey…
Herkes burada. Bütün sevenleri. Arkadaşları, akrabalar. Erkeklerin çoğu sigara içiyor. Kadınlar bir köşede fısıldaşıyor. En küçük kızım usul usul ağlıyor. Gidip sarılmak istiyorum. Söyleyecek bir şey bulamayacağım korkusuyla kıpırdayamıyorum yerimden. Az sonra beyaz önlüklerle çıkıyorlar içerden. Kucaklarında bir kundakla. Yüzlerinden ne olduğunu anlamak mümkün değil. "Kızınız yaşıyor, durumu iyi" diyor tok bir ses duygusuzca. Şimdi anımsamıyorum kimdi, içimizden biri "ya bebek?" diyor, bütün gücünü sesine toplayıp. Bir an. Yıllar sürüyor beyaz önlüklülerin yanıt vermesi. "Ölü" diyor. Bir kocaman soluğu aynı anda boşaltıyoruz hepimiz. Sevinç gözyaşlarıyla sarılıyoruz birbirimize. Cesedi kucağımıza almamıza izin veriyorlar. Mosmor küçük bedeni havaya atıp tutuyoruz. İçerde oksijensiz kalmış. Şansımız varmış diyoruz birbirimize. Büyükbaba erkekleri içmeye götürüyor. Biz kızımızı görebileceğimiz anı bekliyoruz. Dünyaya ölü bir çocuk getiren cesur kızımızı..... Kül Bellek `ten
