Bir kitabın sayfaları arasında ne sıcaklık ne de soğukluk vardır; onu anlamlı ya da anlamsız kılan, eline alan kişinin bakışıdır. Gökhun İnan Yücel’in *Oysa Ben Çok Yalnızım*’ı da bu gerçeğin izinde ilerliyor…
Bir kitabın sayfaları arasında ne sıcaklık ne de soğukluk vardır; onu anlamlı ya da anlamsız kılan, eline alan kişinin bakışıdır. Gökhun İnan Yücel’in *Oysa Ben Çok Yalnızım*’ı da bu gerçeğin izinde ilerliyor. Kâğıda dökülen sözcükler, kendi başlarına bir değer taşımaz; onlara can veren, okuyanın zihninde kurduğu bağlardır. Yalnızlık, varoluş, sessizlik gibi temalar, bu ince ama derinlikli metinde, her okumada yeniden şekillenir. Yazarın kaleminden dökülenler, sizi değil, sizin onları nasıl algıladığınızı sorgulatır. Çünkü bir kitabın gücü, anlattıklarında değil, size neler düşündürdüğündedir.