Uzakların sisinde kaybolan bir çağrı gibi, zamanın ötesinden gelen bir ses düşünün. Yolların çıkmazında açılmayı bekleyen kapılar, rüzgârın fısıltısıyla ruhunuza dokunsa... Umursamazdınız değil mi, dünyanın…
Uzakların sisinde kaybolan bir çağrı gibi, zamanın ötesinden gelen bir ses düşünün. Yolların çıkmazında açılmayı bekleyen kapılar, rüzgârın fısıltısıyla ruhunuza dokunsa... Umursamazdınız değil mi, dünyanın yanıp kül olmasını, o an gelip de yanınızda dursa? Geçmişin gölgeleri, yarının belirsizliği, bugünün karmaşası arasında kaybolan hatıralarınız, mor sümbüllerin hüzünlü rengiyle buluşsa. Duygularınızın derinliklerinde saklı kalanlar, birden aydınlansa; zihniniz, o anın ritmiyle titreşse... Ya o ihtimal varsa, gerçekten varsa, o an gelip de sizi bulsa? Gül Demir’in dizelerinde, bekleyişin, özlemin ve umudun izini sürüyorsunuz; kelimelerin arasında kaybolurken, belki de kendinizi buluyorsunuz.
