Gecenin sessizliğinde, ay ışığı ellerdeki acıyı yıkayan bir nehre dönüşür. Şiirler, mayıs sabahlarının tazeliğiyle uyanır; kuşlar, uzak diyarlardan haberler taşır. Dövüşenler vardır, göremeyecekleri günler…
Gecenin sessizliğinde, ay ışığı ellerdeki acıyı yıkayan bir nehre dönüşür. Şiirler, mayıs sabahlarının tazeliğiyle uyanır; kuşlar, uzak diyarlardan haberler taşır. Dövüşenler vardır, göremeyecekleri günler için savaşırlar toprağa düşerken. Her biri, çiçeklerin filizlendiği bir umut ekerek ayrılır bu dünyadan. Kelimeler, bir yerlerde kaybolmuş hislerin peşinde koşar; acının, sevginin, direnişin izlerini sürer. Satırlar arasında dolaşan rüzgâr, geçmişin tozunu alırken, geleceğe dair bir iz bırakır. Bu dizeler, yalnızca bir şiir kitabı değil, sessiz çığlıkların ve umutların buluştuğu bir yolculuktur.