Duyguların en yalın haliyle döküldüğü bu sayfalarda, bazen hüzün bazen umut titreşir kelimelerde. Sevgi, öfke, hasret ya da vefa; her biri satırlara sığmaz bir coşkuyla dökülürken, kimi zaman sessiz bir…
Duyguların en yalın haliyle döküldüğü bu sayfalarda, bazen hüzün bazen umut titreşir kelimelerde. Sevgi, öfke, hasret ya da vefa; her biri satırlara sığmaz bir coşkuyla dökülürken, kimi zaman sessiz bir çığlık, kimi zaman da kahkahaya dönüşür. Para, el değiştirdikçe anlamını da yitirir: Birinde iyiliğin simgesiyken, diğerinde kin ve açgözlülüğün aracı oluverir. Nezaket nazik olanı, kabalık ise kabayı süsler; ama ikisi de birbirinin yerini kapmaya çalışmaktan geri durmaz. Yıllar geçer, mevsimler değişir, ömür kuş misali uçar gider. Geride kalanlar, sevenlerin anılarında bir seda bırakır belki. Kim bilir? Kimi sevdi, kimi sevmedi; şimdi hepsi tozlu raflara kaldırılmış birer hikâye. Düşünmeye bile vakit kalmadan, her şey bir anda geçip gider. Ne var ki, anılardan ötesini kimse yanında götüremez. Bu dizelerde, hayatın kısacık anlarına tutunup kalır insan.