Bir sabah devlet dairesindeki yerinde otururken, Jakov Petroviç Golyadkin masasının karşısında kendisiyle aynı ismi taşıyan, yüz hatları tıpatıp kendisine benzeyen bir memurla karşılaşır. Bu beklenmedik ikiz…
Bir sabah devlet dairesindeki yerinde otururken, Jakov Petroviç Golyadkin masasının karşısında kendisiyle aynı ismi taşıyan, yüz hatları tıpatıp kendisine benzeyen bir memurla karşılaşır. Bu beklenmedik ikiz, aslında onun iç dünyasında yankılanan "öteki ben"idir. Aralarındaki bu tuhaf benzerlik, zamanla Golyadkin’i bir varoluş savaşının içine sürükler. İki benlik arasındaki bu mücadele, giderek daha da karmaşıklaşan bir hal alır ve sonunda onu akıl almaz bir çöküşün eşiğine getirir. Dostoyevski, bu kısa ama derinlikli eserinde, insanın kendi içinde yaşadığı bölünmüşlüğü, kimlik arayışını ve bu parçalanmışlığın yarattığı dehşeti ustalıkla işler. Golyadkin, yazarın daha sonraki karakterlerinde de karşımıza çıkacak olan "yarılmış bilinç" temasının ilk örneklerinden biridir. Kafka’nın eserlerinde sıkça gördüğümüz, bireyin iç dünyasının dış gerçekliği nasıl şekillendirdiğine dair çarpıcı bir örnektir. Ancak bu.
