Osmanlı toplumunda tıp mesleği, yalnızca bilimsel bir uğraş değil, aynı zamanda derin bir ahlaki sorumluluk olarak görülürdü. İslam’ın insanı ve toplumu iyiliğe, doğruluğa yönlendiren ilkeleri, hekimlik…
Osmanlı toplumunda tıp mesleği, yalnızca bilimsel bir uğraş değil, aynı zamanda derin bir ahlaki sorumluluk olarak görülürdü. İslam’ın insanı ve toplumu iyiliğe, doğruluğa yönlendiren ilkeleri, hekimlik anlayışını da şekillendirmişti. Hekimler, hastalarına şifa dağıtırken sadece bedensel değil, ruhsal ve ahlaki boyutları da gözeten bir yaklaşım benimsemişlerdi. Bu dönemde kaleme alınan eserler, tıbbın sadece teknik bir bilgi değil, aynı zamanda erdemli bir yaşamın parçası olduğunu vurgulardı. Altı yüzyıl boyunca Osmanlı hekimleri, mesleklerini icra ederken adalet, merhamet ve dürüstlük gibi değerleri rehber edindiler. Tıp ahlakı, dini ve insani ilkelerle iç içe geçmiş, hekimlerin toplumdaki saygın konumunu pekiştirmişti. Bu kitap, Osmanlı’da hekimliğin yalnızca bir meslek olmadığını, aynı zamanda bir yaşam felsefesi olduğunu gözler önüne seriyor.