Osmanlı İmparatorluğu, eğitim kurumlarını yalnızca büyük şehirlerle sınırlı tutmayıp, en ücra köylere kadar yaygınlaştırmıştı. Cami, mescit, tekke, zaviye, mektep ve medreseler aracılığıyla halkın öğrenim…
Osmanlı İmparatorluğu, eğitim kurumlarını yalnızca büyük şehirlerle sınırlı tutmayıp, en ücra köylere kadar yaygınlaştırmıştı. Cami, mescit, tekke, zaviye, mektep ve medreseler aracılığıyla halkın öğrenim ihtiyacını karşılamayı hedefleyen bu anlayış, dönemin sosyal dokusunu da şekillendiriyordu. 1696 ile 1834 yılları arasında tutulan ve günümüzde Ankara’daki Vakıflar Genel Müdürlüğü arşivlerinde saklanan Hurufat Defterleri, bu kurumların işleyişine dair önemli ipuçları sunuyor. Vakıflar, tayinler, aziller ve günlük faaliyetler hakkında ayrıntılı bilgiler barındıran bu kayıtlar, aynı zamanda tekke ve zaviyelerin birer halk eğitim merkezi olarak nasıl işlev gördüğünü de gözler önüne seriyor. Çalışmada, Pirlevganda Kazası’na ait 24 defter titizlikle incelenmiş. 1108-1250 (1696-1834) yılları arasında tutulan bu belgeler, 1159 numaralı defterden 543 numaralı deftere kadar uzanan geniş bir dönemi kapsıyor. Her.
