Osmanlı edebiyatının son divan şairlerinden Müderriszade Nazım Bey'in (1873-1929) düzenlenmemiş divanı

Kitap hakkında

18. yüzyıl Osmanlı şiir ve tasavvuf geleneğinin unutulmaz isimlerinden biri olan Gurbî, Yenipazar’da doğup Anadolu ve Rumeli coğrafyasında geçen ömründe gönül yolculuğunun izlerini derin bir hüzünle işledi. "Gurbet" duygusunu mahlasına taşıyan bu derviş şair, Seyyid Ali Sultan Dergâhı’nda aldığı nasiple Bektaşî yoluna gönül verdi. 1722’de Bosna’da kaleme aldığı divanı, Hz. Muhammed’e, Ehl-i Beyt’e ve Hacı Bektaş-ı Veli’ye olan sevgisini içten bir dille aktarırken, tasavvufun felsefi derinliğini de ustalıkla yansıtıyor. Şiirlerinde aşk, ayrılık ve ilahi aşkın izleri, incelikli bir anlatımla buluşuyor. Hem edebiyat hem de maneviyat arayışında olanlar için bu eser, döneminin ruhunu anlamak adına önemli bir kapı aralıyor.