Bazı öğretmenler insanın hayatına bilgi bırakır. Bazılarıysa iz. “Örtmenim ve/veya Hocam”, yalnızca bir okul hatıratı değil; çocuklukla yetişkinlik arasına sıkışmış bir kuşağın, eğitim sistemiyle, otoriteyle…
Bazı öğretmenler insanın hayatına bilgi bırakır. Bazılarıysa iz. “Örtmenim ve/veya Hocam”, yalnızca bir okul hatıratı değil; çocuklukla yetişkinlik arasına sıkışmış bir kuşağın, eğitim sistemiyle, otoriteyle, korkuyla, mizahla ve hayal kırıklıklarıyla hesaplaşmasıdır. Bir yanda idealist cumhuriyet öğretmenleri… Diğer yanda tokatla disiplin kurduğunu sanan müdür yardımcıları, kendi çelişkileri içinde savrulan hocalar, taşra kolejleri, bitmeyen etütler, yarım kalan hayaller… Ersin Kaygan; kimi zaman kahkaha attıran, kimi zaman insanın boğazına düğümlenen anılar üzerinden Türkiye’nin okul kültürünü ironik, cesur ve sarsıcı bir dille anlatıyor. Çünkü bazı dersler sınıfta verilmez. Bazı sınavlar kâğıt üzerinde yapılmaz. Ve bazı öğretmenler insanın hafızasından hiç çıkmaz.