Yunus Karadeniz’in bu çalışması, Ordu yöresinin zengin söz dağarcığını mercek altına alırken, dilin toplumsal ve kültürel katmanlarına da ışık tutuyor. Eser, yalnızca yerel ağızların incelenmesiyle sınırlı…
Yunus Karadeniz’in bu çalışması, Ordu yöresinin zengin söz dağarcığını mercek altına alırken, dilin toplumsal ve kültürel katmanlarına da ışık tutuyor. Eser, yalnızca yerel ağızların incelenmesiyle sınırlı kalmayıp, halk bilimi, etimoloji, sosyoloji ve antropoloji gibi disiplinlerle de buluşuyor. Okuyucu, bölgede konuşulan Rumca’nın kimi zaman dil bilgisi kurallarından uzak, Türkçe alışkanlıklarla harmanlanmış bir biçimde kullanıldığını keşfedecek; örneğin, “bir” anlamındaki *ena* sözcüğünün cinsiyet veya sayı farkı gözetilmeden, tek bir kalıpla ifade edildiğini görecektir. Kitap, unutulmuş ya da farklı kültürlere mal edilmiş kimi sözcüklerin aslında Türk kültür mirasının bir parçası olduğunu ortaya koyuyor. Geçmişin izlerini sürerken, dilin evrimine ve toplumsal belleğe dair önemli ipuçları sunan bu çalışma, yazın ve bilim dünyasına da değerli katkılar sağlıyor.