Geçmişin gölgesi, bazıları için kolayca silinip giderken, kimileri için diken gibi batar yüreğine. Emrah Aşçı’nın satırlarında, zorla unutulmaya çalışılan anılar, dirençli bir şekilde varlığını sürdürür. Aşkın…
Geçmişin gölgesi, bazıları için kolayca silinip giderken, kimileri için diken gibi batar yüreğine. Emrah Aşçı’nın satırlarında, zorla unutulmaya çalışılan anılar, dirençli bir şekilde varlığını sürdürür. Aşkın izleri, zamanın tozlu sayfalarında kaybolmaz; aksine, onsuz geçen her gece, biriktirdiği sessizlikle büyür. Yazar, kalbinin derinliklerinde sakladığı kırgınlıkları, hüzünlü bir itirafla kâğıda döker. On iki dört sayfada, yalnızlığın ve özlemin ağırlığını taşıyan bir yolculuğa çıkarır okuru. Her cümle, geçmişin yükünü sırtlanmış bir ruhun fısıldayışı gibidir; ne tamamen vazgeçiş, ne de tamamen kabulleniş... Sadece, onsuz geçen gecelerin sessiz çığlığı.