Günümüzde şiirin yaşamla bağı, üzerinde en çok kafa yorulan konulardan biri haline geldi. Teorik tartışmaların yoğunluğu, şiiri belirli kalıplara sıkıştırmaya, kimi şairleri yüceltirken kimilerini ise…
Günümüzde şiirin yaşamla bağı, üzerinde en çok kafa yorulan konulardan biri haline geldi. Teorik tartışmaların yoğunluğu, şiiri belirli kalıplara sıkıştırmaya, kimi şairleri yüceltirken kimilerini ise sessizlikle yok saymaya kadar vardı. Oysa gerçek şiir, akademik jargonun ya da anlaşılmaz imgelerin esiri olmaktan uzak, hayatın ta kendisinden beslenir. İnsanı merkeze alan, dilin sınırlarını zorlayarak zenginleştiren, sözcükleri boş retorikten kurtarıp anlamla dolduran bir anlatı sunar. Jack Hirschman’in dizeleri de tam olarak bu duyarlılıkla şekilleniyor: Yaşamın içinden süzülen, insanı bütün yönleriyle kucaklayan, imge ve dil bakımından derinlikli bir şiir dili kuruyor. Onun sözcükleri, hayata dokunan, onu dönüştüren ve okurunu da bu dönüşümün parçası kılan bir güç taşıyor.