Şiir dili, bildiğimiz, klasik anlamdaki dil değil, basbayağı canlı bir varlıktır. Nefes alır, koşar, bazen yavaşlar, hatta durur, bazen de coştukça coşar. Şiir sayesinde dilin yaralandığına, kanadığına ya da…
Şiir dili, bildiğimiz, klasik anlamdaki dil değil, basbayağı canlı bir varlıktır. Nefes alır, koşar, bazen yavaşlar, hatta durur, bazen de coştukça coşar. Şiir sayesinde dilin yaralandığına, kanadığına ya da en olmadık zamanda kahkaha attığına bile tanık olabiliriz. Papyon Tayfun Türkkan'ın şiirleri sanki bu gerçeği kanıtlamak için yazılmış. Dil, yerinde durmuyor bir kere. Haylaz bir çocuk gibi oradan oraya koşuyor; atlıyor, zıplıyor... Tuhaf ama; anlam da öyle!