Bir nehir gibi akıp giderken önüne çıkan her şeyi sürükleyen, yıkan, yok eden sel misali... Sen de bir zamanlar ördüğün duvarları kendi ellerinle yıktın. Ben, senin içinde taşıdığın o bencilliğin ta…
Bir nehir gibi akıp giderken önüne çıkan her şeyi sürükleyen, yıkan, yok eden sel misali... Sen de bir zamanlar ördüğün duvarları kendi ellerinle yıktın. Ben, senin içinde taşıdığın o bencilliğin ta kendisiydim. Her adımda, her kararda yalnızca kendini düşünmenin gölgesi gibi peşinden geldim. Ta ki gökyüzünde kendine bir yer edinene, iki cana hayat verip uzun süredir içinde debelendiğin o uyuşukluktan sıyrılana dek. Artık bana ihtiyacın yok. Bu veda, aslında bir uyarı: Eğer beni bir daha görmek istemiyorsan, sakın o eski benliğine geri dönme. Bencillik, seni tekrar içine çekmesin. Yolun açık olsun... Elveda.
