Seni en çok ben sevdim. Kırmadan, dökmeden, incitmeden her şeyimle her şeyini sevdim. En kötü huylar bile güzel duruyordu sende. Sesin, bakışın, gülüşün, duruşun. Allah’ım! Serçe parmağın bile çok güzeldi…
Seni en çok ben sevdim. Kırmadan, dökmeden, incitmeden her şeyimle her şeyini sevdim. En kötü huylar bile güzel duruyordu sende. Sesin, bakışın, gülüşün, duruşun. Allah’ım! Serçe parmağın bile çok güzeldi. Masmavi, sakin bir denize açılmak gibiydi seni sevmek, uçsuz bucaksız ve olabildiğince keyifli. Bazen soruyordum kendime, nasıl oluyor da başka bir insan sadece fiziksel varoluşu ile bu kadar etkileyebiliyordu hayatımı? Gülümsemem, ağlamam, hüzünlenmem, neşem, işim gücüm, aşım, her şeyim sanki sana bağlı gibiydi. Öl desen ölür müydüm bilmem ama ömür boyu benimle kal desen, kılımı kıpırdatmaz kalırdım. Siz hiç, "Geleyim, 5 dakika da olsa göreyim yeter," diyecek kadar sevdiniz mi?