Athena'nın sesi; Bir anda rüzgâr esti. Elif gözlerini kapadı, içinde bir ses duydu, güçlü ama sakin bir ses: 'Adalet, öfke ile değil, akıl ile başlar. Birini dinlemeden yargılayan, kendi dengesini bozar…
Athena'nın sesi; Bir anda rüzgâr esti. Elif gözlerini kapadı, içinde bir ses duydu, güçlü ama sakin bir ses: 'Adalet, öfke ile değil, akıl ile başlar. Birini dinlemeden yargılayan, kendi dengesini bozar: Düşünmeden hüküm veren, kendi sözünde kaybolur.' Elif başını salladı. Evet, Athena'nın dediği gibiydi; Birini anlamadan cezalandırmak, aslında kendine zarar vermekti. Hades'in sesi; Sonra yerden bir serinlik yükseldi. Köklere benzeyen bir yankı duyuldu: 'Adalet sabır ister. Tohum hemen filizlenmez, ama zamanı gelince toprağı yarar.'