On yıldır yayınevi editörlüğü yapıyorum. Öyle sanıyorum ki okuyup inceleyerek tashih ettiğim kitap sayısı yüzü aşmıştır. Redaksiyonunu yaptığım kitapları “sıkılarak incelediklerim, severek okuduklarım” diye…
On yıldır yayınevi editörlüğü yapıyorum. Öyle sanıyorum ki okuyup inceleyerek tashih ettiğim kitap sayısı yüzü aşmıştır. Redaksiyonunu yaptığım kitapları “sıkılarak incelediklerim, severek okuduklarım” diye ikiye ayırıyorum. Nizamettin Uca’nın “Nizamice Öyküler” başlıklı kitabı ikinci gruptandır. Redaksiyon esnasında genel yayın müdürü “Müellifle sözleşmeyi feshettik,” deseydi şüphesiz ki elimdeki öykü dosyasını sonuna kadar okurdum; hem de zevkle… Zevkle diyorum çünkü Nizamettin Uca, sade ve yapmacıksız bir dille; açık, akıcı ve canlı bir üslupla, içine merak unsuru da katarak güzel öyküler yazmış. Son günlerdeki moda deyişle “yerli ve millî” diyebileceğimiz öyküler bunlar. Ömrü Kars, Van ve genellikle doğup büyüdüğü memleketi Iğdır’da geçen yazarımız kişisel hayat tecrübelerinden ve atalarından dinlediği tarihî olaylardan yararlanarak Iğdır halkının dertlerini, sevinç ve mutluluklarını sergilemiş bu kitapta. Yazarın 2018’de yayımlanmış “Nizamice Öykü Masal” başlıklı bir kitabı ve yayımlanmaya hazır bir romanı mevcut.
