Bir uçurumun kenarında hayata tutunmak gibiydi seni sevmek Yaprağın dalından kopuşu gibiydi sana veda etmek Hazırlıksız yakalanmak gibiydi misafire Dosta anlatılan keder, Küçük bir çocuğun sevinci gibiydi işte…
Bir uçurumun kenarında hayata tutunmak gibiydi seni sevmek Yaprağın dalından kopuşu gibiydi sana veda etmek Hazırlıksız yakalanmak gibiydi misafire Dosta anlatılan keder, Küçük bir çocuğun sevinci gibiydi işte Suratta koca bir tebessüm Kalpte uçan kelebekler Seni sevmek yudumlanan son şarap Elde kalan tek lokma gibiydi Vuslata düşmekti işte Bazen kararsız bazen korkak Bazen de limana sığınmış bir geminin çaresizliğiydi İdama götürülen bir suçlunun son dileği En sevdiğim şiirin son mısrasında bulduğum anlamdı seni sevmek “Herkes fazlasıyla sevmiş ben eksikleriyle de sevdim oysa” (Özdemir Asaf )