Jean-Paul Sartre, *Mezarsız Ölüler* ile insanın varoluşuna dair çıplak gerçeği sahneye taşıyor. Aşkın kırılganlığı, nefretin kör gücü, savaşın acımasızlığı ve adaletsizliğin ezici ağırlığı... Oyun, Antik…
Jean-Paul Sartre, *Mezarsız Ölüler* ile insanın varoluşuna dair çıplak gerçeği sahneye taşıyor. Aşkın kırılganlığı, nefretin kör gücü, savaşın acımasızlığı ve adaletsizliğin ezici ağırlığı... Oyun, Antik Yunan’dan günümüze uzanan bir aynaya dönüşüyor; insanlık, binlerce yıl geçse de değişmeyen yüzünü burada görüyor. İntikam duygusu hâlâ kan döküyor, açlık hâlâ vicdanları kemiriyor, ırkçılık hâlâ yaraları deşiyor. Sartre, bu kısa ama sarsıcı metinde, insanın "olmak" ile "sahip olmak" arasında nasıl bocaladığını gözler önüne seriyor. Yüzyıllardır aynı hataları tekrarlayan insanlık, bu kez kendisiyle yüzleşmek zorunda. Belki de bu yüzleşme, utancı da beraberinde getiriyor.
