At izinin it izine karıştığı günümüzün şiir ortamında, nitelikli şiiri bulmak için harcanan çaba, gerçek şiiri yanlış mecralarda arama mesaisi şiirimizin ve dolayısıyla okurunun sığlaşmasına yol açmış ve bunun…
At izinin it izine karıştığı günümüzün şiir ortamında, nitelikli şiiri bulmak için harcanan çaba, gerçek şiiri yanlış mecralarda arama mesaisi şiirimizin ve dolayısıyla okurunun sığlaşmasına yol açmış ve bunun en büyük zararını da yine o okurun hiç ulaşamadığı, nitelikli şiirimiz görmüştür. Yayınevimizin büyük bir sorumluluk alarak, okuyucuyu nitelikli şiirle buluşturmak hedefiyle başlattığı ‘2000’ler Şiirinde Yürüyüş…’ serisinin büyük ses getiren 8 kitabından biri de Engin Özmen’in Meydan Dayağı kitabıdır. Eyy okur! Haydi, nitelikli şiire ilgi hemen, şimdi, yeniden… “Sonra bir dağı buruşturur gibi bakmıştık kalın ciltli kitaplara Kağıt yere serilirse gürültü koparmış şiirden Laf işte, sabahtan akşama kadar insanı dolandıran! Raydaki tren, trendeki adam, adamın belindeki öfke Usulca toplamıştık ağaçla mürekkebin arasında yatan harfleri Üzgünlük, seni severim bilirsin Bizim evin balkonunda çay içmişliğin bile var senin Şimdi de bana, yalnız tavşanlar mı küser dağına Bana ömrün gönlünü alacak sözü getir”
