Günümüzde hız ve tüketim, insanı giderek daha da yalnızlaştırıyor. Anlam arayışı, bir yandan terapist koltuklarına sığınırken, diğer yandan manevi kaynaklara yöneliyor. Batı’nın Doğu bilgeliğine duyduğu ilgi…
Günümüzde hız ve tüketim, insanı giderek daha da yalnızlaştırıyor. Anlam arayışı, bir yandan terapist koltuklarına sığınırken, diğer yandan manevi kaynaklara yöneliyor. Batı’nın Doğu bilgeliğine duyduğu ilgi, bu boşluğu doldurma çabasının bir yansıması olabilir. Freud’un süperegosundan Mevlana’nın sözlerine uzanan yolculuk, vicdanın evrensel bir pusula olduğunu gösteriyor. İçimizdeki bu ses, doğru ile yanlışı ayırt etmemizi, samimiyetin peşinden gitmemizi sağlayan gizli bir rehber gibi. Peki, modern dünyanın gürültüsü içinde bu sesi duyabiliyor muyuz? Yoksa kendi hakikatimizle aramıza giren kalın perdeleri fark edemeden mi yaşıyoruz? Miraç Kavala’nın *Mevsimsiz Sağanak* romanı, bu soruların izinde ilerliyor; insanın içsel yolculuğuna, kaybolan anlamın peşine düşüyor.
