Radyodan hüzünlü bir ezgi süzülüyor, duvardaki eski tablo sanki canlanıyor adeta. Mutfaktan kahkahalar yükselirken, odada telaşlı ayak sesleri duyuluyor. Banyonun kapısından bir kadın sesi, şarkı mırıldanıyor…
Radyodan hüzünlü bir ezgi süzülüyor, duvardaki eski tablo sanki canlanıyor adeta. Mutfaktan kahkahalar yükselirken, odada telaşlı ayak sesleri duyuluyor. Banyonun kapısından bir kadın sesi, şarkı mırıldanıyor; ama bütün bu kalabalıkta, köşeye sinmiş bir yalnızlık var. Hayatın anlamı belirsiz, eller masanın üzerinde birleşmiş gibi duruyor. Kucağında oturanlar, geçmişin gölgeleri sanki. Her şeyin sebebi o radyo mu acaba? Sessizliğin içinde kaybolan bir benlik, etrafında dönen dünyayı izliyor.
