Adını ne koyarsınız bilmem ama görünen bir ger-çek var ki; rahmetin o naif yüzü hayatlarımızdan yavaş yavaş çıkıyor. Merhametin o uyarıcı, toplayıcı ve birleş-tirici etkisi yönünü şaşırmış bir vaziyette…
Adını ne koyarsınız bilmem ama görünen bir ger-çek var ki; rahmetin o naif yüzü hayatlarımızdan yavaş yavaş çıkıyor. Merhametin o uyarıcı, toplayıcı ve birleş-tirici etkisi yönünü şaşırmış bir vaziyette aramızda gezinip duruyor. Vicdanları dize getiren, kalpleri, zihin-leri yumuşatan, insanı asıl membasına ulaştıran; merhametin kaynağından sanki kopar gibiyiz. “Ey kılıçtan daha keskin merhamet”, diyen zihni anlamaya çalışıyorum da, anlamakta zorlanıyorum. Pratikte acıma hissimizi hasrettiğimiz unsurlara dik-kat ettiğimizde göreceksiniz ki, asıl merhamet edilecek durumlar bir türlü merhametin gündemine gelemiyor.
