Kocamı toprağa verdiğim gün, ilk mektup geldi. Zarfın üzerinde eyalet hapishanesinin damgası vardı. Mektupta yalnızca bir cümle yazıyordu: Gerekirse sonsuza dek beklerim. Altında, tanımadığım bir adamın ismi…
Kocamı toprağa verdiğim gün, ilk mektup geldi. Zarfın üzerinde eyalet hapishanesinin damgası vardı. Mektupta yalnızca bir cümle yazıyordu: Gerekirse sonsuza dek beklerim. Altında, tanımadığım bir adamın ismi yazılıydı: Dante. Merakıma yenik düştüm ve neyi beklediğini öğrenmek için yanıt yazdım. Seni. Gizemli adama yanlış kişiye yazdığını ve onu tanımadığımı söyledim. O ise benim yanıldığımı söyledi. Haftalarca yazıştık; mektupların her biri, bir öncekinden daha samimi hâle geldi. Sonra bir gün, mektuplar kesildi. Sebebini öğrendiğimde ise artık çok geçti. Dante kapımdaydı. Ve hiçbir şey, beni o âna hazırlayamazdı.
