Maruf Özülkü'nün *Medrese* romanı, daracık duvarlar arasında geçen bir yaşamın sessiz çığlıklarını anlatıyor. Kırk sekiz sayfaya sığdırdığı bu kısa ama etkileyici öyküde, geleneklerin gölgesinde büyüyen bir…
Maruf Özülkü'nün *Medrese* romanı, daracık duvarlar arasında geçen bir yaşamın sessiz çığlıklarını anlatıyor. Kırk sekiz sayfaya sığdırdığı bu kısa ama etkileyici öyküde, geleneklerin gölgesinde büyüyen bir çocuğun iç hesaplaşmaları ön plana çıkıyor. Sert kuralların, ezberlenmiş duaların ve sorgulamayan itaatin hüküm sürdüğü bir dünyada, küçük bir zihin nasıl da kendi yolunu arar? Yazar, bu arzuyu öyle bir ustalıkla işliyor ki, okuyucu adeta o soğuk koridorlarda, tozlu kitapların arasında kayboluyor. Sözcükler, bir medresenin taş duvarları gibi ağır ama bir o kadar da derin; her cümle, okudukça içine çekilen bir labirentin kapısını aralıyor. Özülkü, anlatımındaki yalınlıkla, insanın en temel sorularına dokunuyor: İnanç mı yoksa özgürlük mü? İtaat mi, yoksa isyan mı? Cevaplar değil, soruların peşinde ilerleyen bu roman, düşündürmekten çok hissettirmeyi amaçlıyor. Kısa ama yoğun bir okuma deneyimi sunan.
