Elif Şafak’ın *Med-Cezir*’i, bir yol kenarında karşılaşılan iki kuşun hikâyesiyle açılır: biri karga, diğeri leylek. Türleri farklı, dünyaları ayrı olsa da onları bir arada tutan tek şey, her ikisinin de topal…
Elif Şafak’ın *Med-Cezir*’i, bir yol kenarında karşılaşılan iki kuşun hikâyesiyle açılır: biri karga, diğeri leylek. Türleri farklı, dünyaları ayrı olsa da onları bir arada tutan tek şey, her ikisinin de topal oluşudur. Bilge, bu iki yaratığın neden kendi sürülerini bırakıp birbirine tutunduğunu anlar; çünkü beklenenin dışında kalanlar, ancak birbirinde teselli bulur. Kitap, Şafak’ın zamanında dergi sayfalarında yer almış, tarih damgası taşımayan yazılarından oluşuyor. Her biri, kökleri havada bir ağaç gibi duran bu metinler, tek başına var olmanın ağırlığını taşırken, bir yandan da kendi seslerini bulmaya çalışıyor. Okuyanı, yazarın romanlarının ötesine taşıyan bu sayfalar, eksik kalan parçaları tamamlamak isteyenler için bir ayna görevi görüyor.
