Şiir, sessizliğin en gür sesidir; bir isyanın, bir hüznün ya da umudun kelimelere dökülmüş halidir. Şair, içindeki fırtınaları dizelere sığdırırken aslında kendiyle hesaplaşır, suskunluğunu kâğıda döker…
Şiir, sessizliğin en gür sesidir; bir isyanın, bir hüznün ya da umudun kelimelere dökülmüş halidir. Şair, içindeki fırtınaları dizelere sığdırırken aslında kendiyle hesaplaşır, suskunluğunu kâğıda döker. Kimileri haykırarak anlatır dünyayı, kimileri susarak; o ise yazdığını fısıldar, çünkü şiir onun nefesidir. Hüzün, şairin en sadık yol arkadaşıdır belki de, ama yalnızca hüzün değildir şiir. Aşkın, sevginin, umudun da dilidir; ekmek kadar gerekli, barış kadar kıymetli. Şair için şiir, bir vatan gibidir; içindeki her duyguyu özgürce yaşadığı, varoluşunu anlamlandırdığı bir toprak. Bu dizelerde, kalbin atışlarını duyacaksınız; şairin yüreğinden dökülenleri, kendi sesinizle yeniden keşfedeceksiniz.
