Okul açıldı. Sonunda. Bizimkiler de doğru okula tabii. Semih ve Arda daha doğrusu. Takaşi’nin okuluna daha var. (Bazıları ne şanslı, dii mi?) Ama o ne? Millette bir Marzipan telaşı. Marzipan. “Ne Marzipanı?”…
Okul açıldı. Sonunda. Bizimkiler de doğru okula tabii. Semih ve Arda daha doğrusu. Takaşi’nin okuluna daha var. (Bazıları ne şanslı, dii mi?) Ama o ne? Millette bir Marzipan telaşı. Marzipan. “Ne Marzipanı?” diyor Arda. Okula da gelicekmiş hem. Bu Marzipan. Marzipan diye diye bir hal oluyorlar yani. Yok yok. Yiye yiye değil. Diye diye. Arda da merak ediyor tabii? Kimdir nedir bu Marzipan? Ama kime sorsa aynı yanıtı alıyor. “O çok, ama çok başka.” “O, ne biliiim, bana kendimi başka başka hissettiriyooo.” “Eee? Tamam. Anladık,” diyor Arda. “Başka da, nasıl başka?” Aldığı yanıtlar pek açıklayıcı değil yani. İyice meraklanıyor bizimki. Öğrenecek illa. Kimdir nedir bu Marzipan. Ama size bir şey diyim mi? Bu işin altından gene bir şeyler çıkacak. Bu kadar insanın körü körüne hayran olması normal değil. Kesin birileri bir şeyler çeviriyor. Çaktırmadan. Sinsice. Hem de Marzipan Geceyarısı’nı kullanarak! Takaşi’nin de dediği gibi. Ya sihir, ya zehir var bu işte… Artık ben ne diyim? Merak eden alsın okusun. Saygılar.
