Manolya, ayrılık acısının soğuk rüzgârında savrulan bir yüreğin fısıldayışıdır. Uzaklarda olduğun her an, geceyi delen ayaz gibi keskin bir yalnızlık sarar benliğini; ne sıcaklık kalır ne de teselli. Oysa…
Manolya, ayrılık acısının soğuk rüzgârında savrulan bir yüreğin fısıldayışıdır. Uzaklarda olduğun her an, geceyi delen ayaz gibi keskin bir yalnızlık sarar benliğini; ne sıcaklık kalır ne de teselli. Oysa yanımda durduğun zamanlar, güneşin dokunuşu gibi ılık ve gerçek dışı gelir; bir rüya sanırsın, uyanmak istemezsin. Gel de bedenimde bat güneşin son ışıkları gibi, o zaman bu acımasız ayazlar silinir gider, geriye sadece senin sıcaklığın kalır. Eslim Tarnı’nın dizelerinde, aşkın iki yüzü bir arada atar yürek; hem kavuşmanın coşkusu hem de ayrılığın burukluğu. Kısa ama derin, sade ama etkileyici bir yolculuk sunar bu kitap.