Hiç eğmeden, bükmeden söyleyelim, Türkiye’nin son beş yıldır yaşadığı süreç bir POLİS DARBESİ’dir. Elbette darbeyi yapanlar “darbe yaptık” demezler. Biri bunu söylediğinde de, “Ne darbesi” pişkinliği ile cevap…
Hiç eğmeden, bükmeden söyleyelim, Türkiye’nin son beş yıldır yaşadığı süreç bir POLİS DARBESİ’dir. Elbette darbeyi yapanlar “darbe yaptık” demezler. Biri bunu söylediğinde de, “Ne darbesi” pişkinliği ile cevap verirler. Ne Kenan Evren, ne 27 Mayısçılar, ne de diğer darbeciler yaptıklarının adına “darbe” dememişlerdi. Bugün de “yönetime el konmuştur.” Dün Kenan Evren’e yönetime el koyma yetkisi veren geçici 35. madde ne ise, bu gün Tayyip Erdoğan’a yönetime el koyma yetkisi veren “darbe ürünü” Seçim Kanunu ve Siyasi Partiler Kanunu da odur. Yönetimi ele geçirenler Türkiye Cumhuriyeti’nin Başbakanı olmak yerine ABD desteği ile kurulan Yeni Osmanlı Devletinin Padişahı olmayı tercih ettiler. Hitler’e de sorsaydınız kendisi için diktatör, yönetim biçimi için diktatörlük demezdi şüphesiz. Türkiye’nin durumu da budur. Ülkede ilkokul çağındaki çocuklara varıncaya kadar dinlenme kaygısı yaşanıyor. Kuvvet Komutanlarından, Genelkurmay Başkanlarına, parti genel başkanından milletvekiline binlerce insanın mesnetsiz yere cezaevinde tutulması “bir gün herkesin cezaevine girebileceği” kaygısına neden oluyor. Ceza İnfaz Kurumları Genel Müdürlüğü resmi internet sitesinden alınan Yıllara Göre Cezaevlerin bulunan Toplam Tutuklu-Hükümlü sayıları POLİS DARBESİ’ nin delili niteliğinde. İşte darbe süreçlerinin en güzel ifadesi olan resmi rakamlar.
