Anılar kimi zaman birer sığınak, kimi zaman da kaçılması gereken bir yük olur. Geçmişin gölgesinde kalanlar için güzel anlar bile zamanla acıya dönüşebilir. Ankara’nın boğucu havasından kaçıp deniz kenarına…
Anılar kimi zaman birer sığınak, kimi zaman da kaçılması gereken bir yük olur. Geçmişin gölgesinde kalanlar için güzel anlar bile zamanla acıya dönüşebilir. Ankara’nın boğucu havasından kaçıp deniz kenarına gelen bir kadın, martıların çığlıklarında, iyot kokulu rüzgarda huzur arar; ama zihni, unutmaya çalıştığı her şeyi yeniden önüne serer. Tuğba Gürbüz’ün kaleminden dökülen öyküler, tıpkı lodos gibi hem ısıtır hem de boğar. Küçük ayrıntılar, biriken özlemler, kadın olmanın ağırlığı ve açık denizlerin çekiciliği arasında savrulan hayatları anlatır. Gerçekle düş arasında sıkışanlar için bir tercih anı gelir: Ya rüzgâra kapılıp gitmek ya da çarpmanın acısını göğüslemek. Lodos Çarpması, ufkundan umudu eksik etmeyenlere seslenen, hüzünle yoğrulmuş bir yolculuk.
