Zaman, bir kiraz ağacının gölgesinde soluklanmak kadar kısa; anlar birikip yıllara, yıllar mevsimlere dönüşürken, içimizde hep eksik kalan bir bahar özlemi taşırız. O mevsim gelmediğinde, yokluğun ayazı üşütür…
Zaman, bir kiraz ağacının gölgesinde soluklanmak kadar kısa; anlar birikip yıllara, yıllar mevsimlere dönüşürken, içimizde hep eksik kalan bir bahar özlemi taşırız. O mevsim gelmediğinde, yokluğun ayazı üşütür ruhu. Isınmak için hayallere sarılır, umutla bekleriz; fakat umutlar bazen rüzgârda savrulan yapraklar gibi dağılır. Seni tanıdım papatyaların kokusundan, ellerinden süzülen sıcaklıktan. Seni tanıdım çakır gözlerinin ışığında, dünyamı aydınlatan güneşin yansımasında. En çok da o hırçın rüzgârda, dalları koparan fırtınada tanıdım seni. Gelmeyen baharın hüznüyle, kaybolan anların peşinde, yaşamın izini sürdüm hep.
