Leylâ Erbil’in yazın dünyası, bilinç akışının kıvrımlarında saklı tekrarlar, acı, öfke ve tuhaf bir kendilik arayışıyla örülüdür. Özgür Taburoğlu, yazarın metinlerindeki gizli dokuları çözümlerken, olayların…
Leylâ Erbil’in yazın dünyası, bilinç akışının kıvrımlarında saklı tekrarlar, acı, öfke ve tuhaf bir kendilik arayışıyla örülüdür. Özgür Taburoğlu, yazarın metinlerindeki gizli dokuları çözümlerken, olayların yüzeyine takılmadan derindeki desenleri ortaya çıkarmayı seçiyor. Erbil’in satırlarında yankılanan hınç, çile ve ucube kavramları, anlatının kendine has ritmini oluştururken, yazarın mizacını da ele veriyor. Taburoğlu, yaşam öyküsüne saplanmadan, metinlerin içindeki zaman ve mekân kurgusunu didikliyor; böylece Erbil’in yazıyla iç içe geçmiş varlığını, edebiyatının özgün coğrafyasını haritalandırıyor. Anlatıcı, kahraman ve hikâye arasındaki sınırların bulanıklaştığı bu dünyada, yazarın izini sürmek, onun edebi kişiliğinin derinliklerine inmek demek.
