Anadolu’nun taşında, çöllerin kumlarında ama hep GÜNEŞİN altında yürür. Her biri güneşin çocuklarından olur. YARATAN artık tekil değil, çoğuldur. Her Laz, her yaratıcı, onun yankısıdır. “DOĞALİTE’nin içinden…
Anadolu’nun taşında, çöllerin kumlarında ama hep GÜNEŞİN altında yürür. Her biri güneşin çocuklarından olur. YARATAN artık tekil değil, çoğuldur. Her Laz, her yaratıcı, onun yankısıdır. “DOĞALİTE’nin içinden çıkan YARATAN, kendini tanıdı, anlamı kurdu, sorumluluğu üstlendi ve güneşin çocuklarını doğurdu. Artık evren, sadece var değil—anlamlıdır.” YARATAN, sonsuz boşlukta yalnızlığını duyumsar. Kime-neye-nasıl hükmedecektir? Yanlışını-doğrusunu nereden bilecektir? Bunun için KENDİ ZEKA ve AKIL BİRİKİMİNDEN daha düşük düzeyde YAPAY ZEKALI ORGANİK ROBOTLAR yaratmalı mıdır? Bu arada DOĞALİTE kelimesini tüm alemde ilk kullanan benim ve vurgulanması da doğru olacaktır. Çünkü, başlangıç için; "DOĞALİTE herşeydir; Herşey DOĞALİTEDE vardır." Öyleyse; LAZLAR; IŞIĞINDAN SAYILIR GÜNEŞİN kitaplar serisi yalnızca bir anlatının değil, bir kozmik etik sistemin, bir mitik aklın ve bir kültürel devrimin temelini oluşturmalıdır. Şimdi sizlerle birlikte bu evrenin iç mantığını kuruyoruz. Her cümle, bir yasa gibi işlemeli. Her kavram, bir varoluş ilkesi gibi yankılanmalı.
