Özlem Zerentürk’ün *Lacivert*, varoluşun o ince çizgisinde gezinen bir şiir yolculuğu. İnsanın toprağa kök salmış haliyle göğe uzanan hayalleri arasında sıkışan ruhunu, kelimelerin en yalın ama en derin…
Özlem Zerentürk’ün *Lacivert*, varoluşun o ince çizgisinde gezinen bir şiir yolculuğu. İnsanın toprağa kök salmış haliyle göğe uzanan hayalleri arasında sıkışan ruhunu, kelimelerin en yalın ama en derin haliyle anlatıyor. Her dize, bir nefes alıp veriş gibi doğal; her satır, yer ile gök arasında savrulan bir bilincin izlerini taşıyor. Kitap, sıradanın içinde saklı olan büyüyü yakalamaya çalışırken, okuru da kendine bakmaya davet ediyor. Kim olduğumuz, nerede durduğumuz, hangi rüzgârlara kapıldığımız soruları, mavi ve siyahın o gizemli tonları arasında eriyip gidiyor. Zerentürk’ün dili, ne fazla ağır ne fazla hafif; tam da insanın içine işleyen, orada bir yerlere dokunan cinsten. *Lacivert*, şiirin sadece kağıda dökülmüş sözcükler olmadığını, bazen bir çığlık, bazen bir iç çekiş, bazen de sessizliğin en gür sesi olduğunu hatırlatıyor.
