"Günler günleri kovalarken, kalem kağıda koşamıyor. Onca saat yutuluyor günlerin arasından, tek satır edemiyor kalem kâğıda. Hasret kalıyor kelimeler cümlelere, karışmak istiyor satırlara. Lakin toplayamıyor…
"Günler günleri kovalarken, kalem kağıda koşamıyor. Onca saat yutuluyor günlerin arasından, tek satır edemiyor kalem kâğıda. Hasret kalıyor kelimeler cümlelere, karışmak istiyor satırlara. Lakin toplayamıyor yazar, onca kelimeyi bir araya. Nasıl toplasın ki, rüyası sizlere uçuyor ve O bu durumdan endişeli! Biri dürtecek de rüya buhar olacak diye! Daha düne kadar içindeydi ‘Sonsuzluğun’ tüm kargaşası ve O tek başına inandı ‘Beşin Büyüsüne’. Devir değişiyor, kaleme alınan Sonsuzluk; okuyucuların yüreklerine dokunmaya gidiyor. Bundan böyle “Labirent”i okuyan okuyucuları da inanacak Beşin Büyüsüne Labirent, okuyucuya sunulan ilk kitap, yazarın hayalini kucakladığı ilk kitabı; Labirent ilklerin kitabı ve Labirent “Sonsuzluğun Kitabı”.
