Mehmet Kazım’ın *Kuyu*’su, sessizliğin ağırlığını taşıyan bir yürek hikâyesi. Anlatıcı, kendisini yok edenin peşinden giderken aşkın acımasız yüzüyle karşılaşır; sevdiği, aynı zamanda celladıdır. Tanrının…
Mehmet Kazım’ın *Kuyu*’su, sessizliğin ağırlığını taşıyan bir yürek hikâyesi. Anlatıcı, kendisini yok edenin peşinden giderken aşkın acımasız yüzüyle karşılaşır; sevdiği, aynı zamanda celladıdır. Tanrının suskunluğu bir gömlek gibi sırtında, yalnızlıkla yürüdüğü yolda çarmıhını taşır. Her adım, anlamadığı bir evladın pişmanlığı, her nefes, kaybolmuş bir aidiyetin izini sürer. Kısa ama derin sayfalarında, insanın kendi karanlığıyla yüzleştiği bir yolculuk sunar. Sözcükler, kuyunun dibindeki yankı gibi çarpar; suskunluğu delip geçen bir çığlık gibidir.
