Karanlık bir denizin kıyısındaki şehirde otuz yıl geçirmişti. O yer, zamanla ruhunu sıkıştıran bir hapishaneye dönüşmüştü; tekdüze günler, bitmeyen mücadeleler, hapis anıları... Bir sabah, şizofren olmadan…
Karanlık bir denizin kıyısındaki şehirde otuz yıl geçirmişti. O yer, zamanla ruhunu sıkıştıran bir hapishaneye dönüşmüştü; tekdüze günler, bitmeyen mücadeleler, hapis anıları... Bir sabah, şizofren olmadan önce kaçması gerektiğine karar verdi. Yeni bir başlangıç arıyordu ve bu kente adım attığında, her şey değişti. Sokaklar, insanlar, renkler... Gözleri, zihni, kalbi açıldı sanki. Bilgisi derinleşti, kültürü zenginleşti. Sonra Hale’yle karşılaştı. "Bizim oralarda böyle bir şey mümkün olmazdı," dedi ona. Hale’nin sorusu basitti: "Şimdi iyi misin?" Gülümsedi. "Evet, hem de çok. Kendimi özgür hissediyorum." Bazen kurtuluş, sadece adım atmaktan ibarettir.