Gözlerim kapanmak bilmiyor, beklenmedik anlarda uykunun kıyısına sürükleniyorum. Zihnimde insanlar kanat çırpıyor, gölgeleri düşlerime karışıyor. Belki de ben de bir yerlerde uyuyakalıyorum, kim bilir? Bu…
Gözlerim kapanmak bilmiyor, beklenmedik anlarda uykunun kıyısına sürükleniyorum. Zihnimde insanlar kanat çırpıyor, gölgeleri düşlerime karışıyor. Belki de ben de bir yerlerde uyuyakalıyorum, kim bilir? Bu satırlar, sessizliğin içinde kaybolan bir bilincin izini sürüyor; uyanıkken görülen rüyaların, uykudayken yaşanan gerçeklerin peşinde. Kelimeler, kurşun gibi ağır ama bir o kadar da yumuşak, dudaklarıma değiyor.