Ateşin başında oturan Haküba, duvarı kaplayan gölgelerin dansını izlerken bir tuhaflık sezer. Altı karanlık figürün gölgeleri, alevlerin ışığında beklenmedik bir oyun sergilemektedir. Dikkatini toplayıp…
Ateşin başında oturan Haküba, duvarı kaplayan gölgelerin dansını izlerken bir tuhaflık sezer. Altı karanlık figürün gölgeleri, alevlerin ışığında beklenmedik bir oyun sergilemektedir. Dikkatini toplayıp arkasına döndüğünde, altı yabancıyla göz göze gelir. Ayzer’in soğuk sesi çınlar: "Gölgeyle gerçek arasındaki farkı göremediğin için kendi tuzağına düştün." Haküba’nın şaşkınlığı, Zelor’un açıklamasıyla derinleşir: "Gölgelerimiz bu ateşi arzuladı, biz de onları buraya taşıdık. Şimdi alevler sönecek, tüm gölgeler birleşip Heyula’nın içinde kaybolacak." Karanlıkta kaybolan sırlar, ateşin son ışıklarıyla birlikte silinmeye hazırdır.
