Zamanın soğuk elleri geçmişin yaralarını deşerken, yarınlar daha derin bir sızı bırakacağa benziyor. Her gün biraz daha büyüyen bu korku, içimde sessiz bir fırtına gibi esiyor. Ya gelecek, geçmişin izlerini…
Zamanın soğuk elleri geçmişin yaralarını deşerken, yarınlar daha derin bir sızı bırakacağa benziyor. Her gün biraz daha büyüyen bu korku, içimde sessiz bir fırtına gibi esiyor. Ya gelecek, geçmişin izlerini silmeye kalkarsa? Ya açılan yaraları kapatmak yerine, onları daha da derinleştirirse? Her an, her nefes, bu belirsizliğin gölgesinde geçiyor. Acının dili değişiyor belki, ama yara aynı kalıyor. Ve ben, bu kırılgan dengede kaybolmanın eşiğindeyim.
