İslam’ın özünde yatan takva, yalnızca inanmakla değil, o inancın eyleme dönüşmesiyle anlam kazanır. İman, kalpte yeşeren bir tohum gibidir; ancak ibadetler, samimiyet ve devamlı bir çaba ile kök salıp…
İslam’ın özünde yatan takva, yalnızca inanmakla değil, o inancın eyleme dönüşmesiyle anlam kazanır. İman, kalpte yeşeren bir tohum gibidir; ancak ibadetler, samimiyet ve devamlı bir çaba ile kök salıp dallanırsa meyve verir. Günümüzde pek çok kişi, çıkarları uğruna kolayca yön değiştirirken, bazıları da Müslümanlık iddiasını sürdürür. Oysa gerçek iman, zayıflık anlarında bile sarsılmaz bir duruş gerektirir. Cinayet, zulüm, hakaret gibi çirkinlikler, ya imansızlığın ya da içi boş bir inancın ürünüdür. İslam, hürriyetin ve merhametin dinidir; bir Müslüman, ne eliyle ne de diliyle başkasına zarar veremez. İman ve amel, tıpkı can ile beden gibidir; biri olmadan diğeri anlamsız kalır. Ceset, ruh ayrıldığında nasıl çürümeye mahkûmsa, amelsiz bir iman da öylece kaybolup gider.
