Varlığımın anlamıydın, ama kapında yalnızca sessizlik vardı. Perdeler inik, camlar bomboştu; nefesimin izi bile silinmiş, bir kelebeğin kanat çırpışı gibi uçup gitmişti. Eşikte duran anahtar yoktu artık, sanki…
Varlığımın anlamıydın, ama kapında yalnızca sessizlik vardı. Perdeler inik, camlar bomboştu; nefesimin izi bile silinmiş, bir kelebeğin kanat çırpışı gibi uçup gitmişti. Eşikte duran anahtar yoktu artık, sanki zamanla birlikte o da eriyip kaybolmuştu. Seni ararken bulduğum tek şey, gecenin soğuk kucağı oldu. Dönüş yolunda, karanlığın içinde kaybolan umutlarımın sesi yankılandı yalnızca. Her adımda biraz daha uzaklaşan bir hayalin peşinde, kendi gölgeme sarıldım. Kül rengi gözlerim, artık sadece geçmişin izlerini taşıyor.
