Yaşam bazen aynı acıyı farklı kılıklarda karşımıza çıkarır. Değişen yüzler, mekanlar ama değişmeyen bir his: o tanıdık sancı. Bu tekrarlar tesadüf değil, ruhumuzun bize fısıldadığı bir çağrıdır aslında. Her…
Yaşam bazen aynı acıyı farklı kılıklarda karşımıza çıkarır. Değişen yüzler, mekanlar ama değişmeyen bir his: o tanıdık sancı. Bu tekrarlar tesadüf değil, ruhumuzun bize fısıldadığı bir çağrıdır aslında. Her dönüşte durmamızı, geriye bakmamızı, anlamlandırmamızı ister. Çünkü geçmişte atladığımız bir yanlış, zamanla içimizde büyüyüp görünmez duvarlara dönüşür. İlişkilerimizde, iş hayatımızda, hatta sağlığımızda kendini gösterir. Oysa çözüm dışarıda değil, içimizdedir. Düşünmekle, fark etmekle, hatayı kabullenmekle başlar her şey. Kur’an’ın "Akletmez misiniz?" sorusu da tam bu noktada yankılanır. Hz. Yunus’un karanlıktan çıkışı gibi, biz de hatamızı görüp dönüşebilirsek, geçmiş bir yük olmaktan çıkar, yeni bir başlangıca dönüşür. O eski yanlış, belki o gün bizi yıkmıştı; ama bugün farklı bakmayı öğrenirsek, içimizdeki karanlığı aydınlatırsak, o hatadan bir kapı açılır. Asıl mesele, o kapıyı aralamayı bilmektir.