Nihat, gecenin karanlığında bir gölge gibiydi. Muhtarın kapısının önünde duran adamı izlerken, nefesini tutmuş, adeta toprağa karışmıştı. Aralarında sadece birkaç adım vardı; en ufak bir ses, her şeyi…
Nihat, gecenin karanlığında bir gölge gibiydi. Muhtarın kapısının önünde duran adamı izlerken, nefesini tutmuş, adeta toprağa karışmıştı. Aralarında sadece birkaç adım vardı; en ufak bir ses, her şeyi bitirebilirdi. Hayat, attığımız her adımın, savurduğumuz her sözün hesabını sorar. Boşa harcadığımız zamanlar, kaçırdığımız fırsatlar, bir gün karşımıza dikilir. Tarih boyunca böyle olmadı mı zaten? İnsan, ne ekerse onu biçer; bu, değişmeyen tek gerçek. Kötülük de, iyilik de bedelini ödetir. Nihat’ın şimdi öğrendiği de buydu.
